Jest to transakcja, będąca umową pomiędzy dwoma partnerami, którzy określają miedzy sobą zasady wzajemnych płatności, zależne od określonego parametru rynku (np. stopy procentowej, kursu walutowego). W umowie tej jedna ze stron ma możliwość traktowania jednego z parametrów rynku jako stałego. Pozwala to na dokonywanie bardziej dokładnego rachunku ekonomicznego. W efekcie występuje możliwość uniknięcia dużych strat wynikających ze zmiany kursu walut lub stopy procentowej. Jeśli więc zdarzy się tak, że rynkowa stopa procentowa jest niższa od ustalonej, strona związana ze stałą stopą procentową nie ma z tego żadnych profitów. Umowa ta ogólnie rzecz biorąc określa jak ma wyglądać rozliczenie oraz kiedy przepływy mają nastąpić. Na rynku swapów wyróżnia się trzech uczestników: end users (tutaj należą faktyczni klienci rynku swapów, którzy pragną zabezpieczyć swoje aktywa, oraz inwestorzy, którym zależy na zmianie warunków rynkowych), market makers (twórcy rynku, instytucje finansowe zapewniające płynność rynkowi, poprzez dokonywanie przeciwstawnych pozycji na rynku swapów) i pośrednicy finansowi (znajdują się pomiędzy dwiema stronami kontraktu, przejmując na siebie ryzyko kredytowe związane z niewywiązaniem się jednej ze stron z kontraktu. Oczywiście ich ryzyko, którego się podejmują jest opłacane przez klienta). Z perspektywy operacji bankowych transakcje SWAP są wymianą pieniężną w tej samej walucie miedzy dwoma okresami. Bank centralny zawiera tego typu transakcje z bankami handlowymi dla kierowania płynnością płatniczą banków.